با سلام.

دوستان عزيز از اين به بعد براي مشاهده ي آخرين اخبار روز مدل هاي لباس و دان لود جديد ترين آهنگ ها به اين وب مراجعه كنيد.

با تشكر:علي

اين جهان پر از صداي حركت پاهاي مردمي است كه در عين حالي كه تو را مي بوسند طناب دار تو را مي بافند.      فروغ فرخزاد

بعد از تو

اي هفت سالگي اي لحظه ي شگفت عظيمت

بعد از تو هرچه رفت در انبوهي از جنون و جهالت رفت

بعد از تو ما به خيابان ها رفتيم و فرياد زديم زنده باد مرده باد

بعد از تو ما كه قاتل يكديگر بوديم به هم خيانت كرديم و براي سهم عشق قضاوت كرديم

ما هرچه را كه بايد از دست داده باشيم از دست داده ايم

ما بي چراغ به راه افتاديم

چقدر بايد پرداخت؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

فروغ فرخزاد

من بر سر بازار گرفتار تو بودم                                تو رونق بازار گرفتار که بودی؟

سالهاست که من عاشق و بیمار تو گشتم                ای هستی من عاشق و بیمار که بودی؟

آن شب که شبم در شب چشمان تو گم شد            مهتاب دل انگیز شب تار که بودی؟

عمریست که من مشتاق به دیدار تو بودم                 با ما که نبودی به دیدار که بودی؟

                                        "هاله" وفا کرد بر عهدش ولیکن

                                         هیچ نداند تو وفادار که بودی!!!                              

        شبی مرده

               شبی بی رنگ و پژمرده

در امتداد دیوار کوچه ای تاریک

من و غم دو چندان شده ایم

و من در حجم بیکران احساس پژمرده یک گل کوهی

کنار غبار نگارین دلی مرده تنها

حتی تو را هم ندارم

       آسمان ابری

               شعله ها خاموش

زمین از حرکت باز ایستاده

راکد همچو مردابی به بو آمده زمان تا ابد

شعر خموش

       تفکر در سکوت

               انسانیت مدهوش

و لودرها شعله های در زنجیر را

در گورهای جمعی خاموش میکنند

دیگر نه نوری

      نه مشعلی

            و نه حتی تک شمعکی

 چشم امید بر زمین ندوز

که ضحاکانند مالکین زمین امروز

شهر تاریک

       آسمان ابری

              شعله ها خاموش ... !

        لبخند رازیست

                  عشق رازیست

اشک آن شب لبخند عشقم بود

قصه نیستم که بگویی                   نغمه نیستم که بخوانی              صدا نیستم که بشنوی

یا چیزی چنانکه ببینی               یا چیزی چنانکه بدانی

من درد مشترکم مرا فریاد کن

درخت با جنگل سخن میگوید

                             علف باصحرا

                                     ستاره با کهکشان

و من با تو سخن میگویم

نامت را به من بگو          دستت را به من بده

                    حرفت را به من بگو               قلبت را به من بده

من ریشه های تو را در یافته ام

با لبهایت برای همه لبها سخن گفته ام

و دستهایت با دستانم آشناست

در خلوت روشن با تو گریسته ام

                               برای خاطر مردگان

                                             برای خاطر زندگان

در گورستان تاریک با تو خوانده ام

زیباترین سکوت ها را

زیرا که مردگان این سال عاشق ترین زندگان بوده اند

دستت را به من بده          دستهای تو با من آشناست

ای دیریافته با تو سخن میگویم

بسان ابر که با طوفان               

             بسان علف که با صحرا

                          بسان باران که با دریا

                                         بسان پرنده که با بهار

بسان درخت که با جنگل سخن میگوید

زیرا که من ریشه های تو را دریافته ام

زیرا که صدای من با صدای تو آشناست.

                                                                                                              احمد شاملو

ای همزاد 

        ای همراه

                 ای هم سرنوشت

هر دومان حیران بازیهای دورانهای زشت.

شعرهایم را نوشتی

                     دست خوش

اشکهایم را کجا خواهی نوشت؟

فریدون مشیری

Life is an accident & death a reality

They smell your mouth

To make sure you have not said

I LOVE YOU

They smell your heart

This is a strange time, my dear

Do not risk thinking

this is a strange time my dear

The one knocking at the door at night

Has come to kill the light

We have to hide the light in the closet

Now here are the butchers stationed at each cross-road

With tree-trunks and cleavers, dripping of blood

This is a strange time, my dear

Surgically

They put smile on the lips

and song in the mouth

We have to hide joy in the closet

The devil, drunk with victory

Celebrates our mourning at his table

ابلیس پیروز مست سور عزای ما را بر سفره نشسته است

We have to hide God in the closet

A. Shamlou 

I walked abroad in a snowy day

I asked the soft snow with me to play

She played and she melted in all her prime

And the winter called it a dreadful crime

W . Blake